บทกลอนจากค่ายเพาะรัก
| ด้วยแรงรักแห่งศรัทธาอันแรงกล้า | ได้นำพาพวกเรามาร่วมสร้างสรรค์ | ||
| ร่วมบ่มเพาะเมล็ดรักให้ผลิบาน | เพื่อจะเป็นดั่งสะพานเชื่อมจิตใจ | ||
| ดุจสายธารหลายสายมาร่วมอยู่ | เปรียบดังหมู่ดอกหลากสีแสนสดใส | ||
| ดั่งขุนเขาสูงตระหง่านกลางป่าไพร | คือต้นรักที่ยิ่งใหญ่กลางใจเรา | ||
| เป็นต้นรักที่สูงส่งยิ่งแผ่นฟ้า | เป็นต้นรักล้ำค่าไม่เหี่ยวเฉา | ||
| ทุกทิศาบานสะพรั่งให้ร่มเงา | ช่วยบรรเทาให้โลกเราได้ร่มเย็น | ||
| เพาะรัก...เพราะรัก | เพาะรัก...เราจึงมาเพาะรัก | ||
| เพาะรัก...เราได้รู้จักเพื่อนหลากหลาย | เพาะรัก...เราได้ประสบการณ์มากมาย | ||
| เพาะรัก...เราจึงตั้งใจสร้างสิ่ง | |||
โดย แสงรักจากสายลม ชมรมนักศึกษาคาทอลิกเชียงใหม่
